.....
اینجا که رسیدیم محکم میله ها رو چسبید و با خیال راحت تا میتونست به خرس نگاه کرد.هر بار که
خرس به طرف او قدم بر می داشت و با صدای بلندش دل دخترک رو می لرزوند .. دخترک ما محکم تر
میله ها رو فشار می داد .. ولی سست نمی شد !!!! فقط محکم ایستاده بود و نگاه می کرد ..
و نگاه می کرد ... و نگاه می کرد .. و کاش می فهمیدم دخترک اون لحظه کجا سیر می کرد !!
و من ، طبق معمول بجای اینکه مثل اکثر آدمهایی که اونجا بودن ، به خرس نگاه کنم و در مورد بلندی
صداش و اینکه چند سالشه و ... صحبت کنم ..! نگاهم به دخترک بود و به خرس !
نگاهم به محکم ایستادن دخترک بود ... به سست نشدنش ..به نلرزیدنش ... به قدرتش !!!!
اون لحظه دخترک فقط به اتکای چند تا میله ، چقدر محکم و آزاد جلوی خرس ایستاده بود ....!
بر خودم لرزیدم ....بر فاطیما نهیب زدم ..... !!!
منم می تونم !!! یعنی باید بتونم !!!!!!!
فقط باید میله ها رو پیدا می کردم ... بعد بهش تکیه می کردم و آرام و محکم پیش
می رفتم !!! .....
و حالا .... میله ها رو پیدا کردم ....
و محکم ترین میله برام ، باور ِ این جمله ست که :
" خدایی دارم قشنگ ، مهربان ، قوی ....
عاشقانه دوستم داره ....
عاشقانه دوستش دارم ....!!! "
چقدر خوب هوامو داره !!!!!
